μια συνομιλία που είχα με ένα φίλο πήγε κάπως έτσι

"---φίλε μου ψαρομίχαλε θέλω να σου μιλήσω
με παίρνουν οι πολιτικοί και θεν να τσοι ψηφίσω
και δεν κατέχω ήντα να πω μα ούτε και ήντα να κάνω
και ντρέπομαι και μιάολιά και τη μιλιά μου χάνω
και τουσ ελέω ολονών ότι θα τσοι ψηφίσω
μ'ανάθεμά το 3 στραυρούς μονάχα θα μαυρίσω!
για πες μου εσύ που τα κατές καλλύτερα 'πο μένα
ήντα να τους επώ κοντό να μην τους λέω ψέμα

--φίλε γιωργιό με πήρανε και μένα τσι προάλες
και ψήφο μου ζητήσανε να δόσω οι μασκαράδες
και πράμα άλλο δε μουπανε! κοντό, ήντα λογούνται
ωωωωωωω!! ουτε ρεζίλι τω σκυλιό να γίνουνε φοβούνται.

ξάνιε εδα ήντα καμα και φάνηκε ντελόγο
πως ψήφο μόνο θέλουνε και δεν τσοι νοιάζει διόλου

ήρχηξα να ρωτώ λοιπόν: πως θές , τον κόσμο να αλλάξεις
έχεις οράματα πολλά που θές να κάμεις πράξεις??
και μου αποκριθήκανε με αερολογίες
δεν ξέραν να μιλήσουνε και λέγαν μαλακίες
πρώτα του λέω να μου πεις για σχέδια και βλέψεις
και μην υπόσχεσε ποτέ ότι θα με βολέψεις
και αμα σε βρίσκω άξιο και πράο και μορφωμένο
να ξερεις πως το σταύρωμα είναι 'ξασφαλισμένο

ε και ντρέποντε θαρώ και αυτοί και χάνουνε τα λόγια
και μου το κλείνουνε με μιας, σου λέω... τα λαμόγια

--α! ρε συ ψαρομίχαλε έτσα και γω θα πράξω
και ότι έλεγα μέχρι χτές θαρρώ θα το αλλάξω
θα τσοι τεστάρω όπως μπορώ και ψήφο δε θα τάζω
μονάχα την υπομονη θα τους ανεταράζω"

όπα σου λέω σισιριριριριιιρι!!!